Οι πιστωτικές κάρτες είναι για μια ώρα ανάγκης και για να αποφεύγει κάποιος
να κουβαλάει μαζί του μεγάλα ποσά.
Βέβαια όπως και τόσα άλλα πράγματα στη χώρα μας, έτσι και το πλαστικό
χρήμα, αντί να εξυπηρετήσει τους βασικούς του σκοπούς έγινε μέσο, που συνέβαλε
τα μέγιστα στο χορό της υπερκατανάλωσης.
Μπορεί ο καταναλωτής να μην συνειδητοποιεί τι ποσά ξοδεύει όταν κάνει
αγορές με πιστωτικές κάρτες, αλλά στην ουσία πληρώνει για το αντικείμενο που
αγοράζει κάθε μήνα ένα ποσό για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα.
Πρέπει λοιπόν πριν από κάθε αγορά με πιστωτική κάρτα ο καταναλωτής να μην
σκέφτεται το « θα το πάρω τώρα και το βάλω στην κάρτα ώστε να μην μου φανεί η
αγορά βαριά», αλλά να σκεφτεί πως αν δεν έχει την συγκεκριμένη χρονική στιγμή τα
απαραίτητα χρήματα για την αγορά , καλό είναι να την αποφύγει. Δεν είναι σωστό
να γίνονται αγορές με το σκεπτικό και την δικαιολογία ότι τα χρήματα δίνονται σε
δόσεις και σιγά – σιγά. Αντίθετα οι δόσεις φαίνονται να μην τελειώνουν ποτέ, τα
αντικείμενα της αγοράς απαξιώνονται και ο καταναλωτής ακόμα πληρώνει δόσεις
στην κάρτα και το πιο φοβερό απ’ όλα … η κάρτα δεν μηδενίζει σχεδόν ποτέ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου